Biografija
VEČITI PUTNIK Željko Reljić je rodjen 25.06.1972 u Šapcu. Odrastajući na Savi, u ranoj mladosti, otkrio je svoju veliku ljubav - muziku. Ljubav se pretvorila u strast, tako da je Željko naučio da svira tri instrumenta. Strast je pretvorio u zanimanje i postao muzičar.
Border


Ovaj talentovani sanjar je sledeći svoje ambicije i želje 2001. došao u Austriju. U Beču je pronašao svoje mesto na ex-yu sceni i postao traženi muzičar. Privatno, Željko najradije sluša džez i bluz, a u poslednje vreme i meditativnu muziku. Pored muzike velika strast su mu antikviteti, oldtajmeri i motori. Često ume da bez najave i plana sedne na motor i otputuje na svoju omiljenu destinaciju - u Italiju. Slobodno vreme ipak, najradije provodi sa svojom ćerkom Oliverom. Olivera je pohadjala slikarsku školu i posmatrajući njene slike Željko je u jednom momentu i sam uzeo četkicu u ruke i 2006. godine počeo da slika. Od tada je isprobavajući razne tehnike naslikao preko 100 slika. Inspiraciju za svoje slike Željko pronalazi u besciljnim vožnjama na motoru, u bojama proleća i jeseni, u arhitekturi Venecije, u mutnoj vodi Save i Dunava, u mirisu zavičaja kao i u brojnim susretima sa ljudima kao i dešavanjima u lokalima u kojima iz noći u noć svira.

Kao što je i Hemingvej smatrao da je po danu jednostavno videti stvari trezveno i nesentimentalno, a da je noću to skroz druga priča, tako i Željko dobijenu inspiraciju, uglavnom noću, pretače u slike koje su ogledalo njegove duše. Ali kao i u svakom ogledalu i u njegovim slikama svako može da vidi i odraz svoga lika, svoje želje, nade i strepnje. Njegove misli, snovi i želje nam, iako su pretočeni u slike, ipak ostaju uglavnom samo nagovešteni, ali i nedokučivi, sakriveni pa čak i mistični. Slikajući u svom ateljeu, Željko u momentu nastajanja svake slike proživljava katarzu. Oslobadjajući se negativnih misli, udaljavajući se od problema svakodnevnice i opuštajući se od napronog radnog dana, u stvaralačkoj ekstazi njegov duh kao da se oslobadja od svih ovozemaljskih stega i postajući slobodan, lebdeći u nekim, samo njemu znanim sferama, odlazi na neka daleka putovanja na kojima sanjari i plete mrežu od sna i jave. Poklon sa tih nestvarnih i nesvesnih putovanja njegovog duha su njegove slike, a od 2010 takođe i fotografije. Januara 2014 na likovnom salonu u Sremskim Karlovcima ( Vojvodina - Srbija ) predstavlja po prvi put i fotografije. Maja 2013 postaje član udruženja likovnih stvaralaca Šapca.

O njegovom stvaralaštvu u Austriji objavljena je i za kratko vreme i rasprodata jedna knjiga koja predstavlja Željkove radove nastale u periodu od 2008 do 2010. godine. Željko je imao i nekoliko manjih izložbi slika, a u pripremi su izložbe u Beču, Minhenu, Šapcu, Somboru, Novom Sadu, Opatiji, Frankfurtu, Pragu, Bugarskoj (Nessebar, Burgas), a želja mu je da izlaže u Francuskoj i Italiji.

Družeći se sa Željkom, posmatrajući dela koja nastaju gotovo nesvesnim pokretima njegove ruke, koja kao da je vodjena nekom nevidljivom silom, postala sam svesna značenja Geteovih reči da su umetnička dela plod stvaralačkog duha čovečije prirode. Duh Željka Reljića je prefinjen, istančan, rafniran, senzualan. Posmatrajući njegove slike otkrila sam jednog sasvim drugačijeg Željka. On za mene više nije samo dobar dečak iz kraja, koji vešto krije svoju pravu prirodu, već jedan zreli čovek sposoban da se umetnički izrazi i kroz slike da nagoveštaj njegove prave prirode. Mag. Prof. Marija Jandroković